Bana göre ‘inanç’ bilginin olmadığı yerde vardır. Bir konuyu kesin olarak bilmediğimizde, ama öyle olduğunu düşündüğümüzde inanırız. Bu açıdan baktığımızda ‘inanç’ hayatımızdaki bilgi eksikliğinin tamamlayıcısıdır.

Bazı insanlar hayatlarını, düşüncelerini kesin bilgiler ile yönlendirmeye çalışırlar. Oysa bu nerdeyse imkansızdır. Hemen her gün kesinliği olmayan konular ile karşılaşıyor ve inançlarımıza göre davranıyoruz.

Otobüs beklerken otobüsün tarifede belirtilen zamanda gelip gelmeyeceğini kesin bilmiyoruz. Geleceğine inanarak hareket ediyoruz.

İşimize giderken o gün çok çalışıp çalışmayacağımızı kesin bilmiyoruz. Çalışacağımıza inanıyoruz. Belki de fazla çalışmayacağımıza inanıyoruz.

Alışveriş yapığımız yerin en uygun fiyatlı veya güvenilir yer olup olmadığını bilmiyoruz. Öyle olduğuna inanıyoruz. Bunlar gibi daha bir çok şey…

Ama ‘inanç’ kelimesi en çok Tanrı ve dinler ile beraber kullanılıyor. Bu konudaki iddiam şu : Tanrı ile ilgili her türlü söylem bir inançtır.

Böyle dediğim zaman bazı Ateistler itiraz ediyorlar. ‘Biz inanmıyoruz.’ diyorlar. Oysa Tanrının varlığı kadar, yokluğuna inanmak da bir inançtır. Çünkü Tanrı ile ilgili kesin bilgilere henüz ulaşılmış değil. Diğer yandan ortada sebebi araştırılan bir düzen ve canlılar var. Yani hiçbir Ateist ‘Tanrının olmadığını biliyorum.’ diyemez. Çünkü ispat edemez. Bilginin delili ortaya konabilmelidir.

Bu noktada Ateistlerin şöyle bir söylemi var : Bir şeyin yokluğu değil, varlığı ispat edilmelidir.

Neden ?

Dilenci sizden ‘Param yok’ diyerek para istediğinde inanıyor musunuz ? Evinizde herhangi bir şeyin bittiğini düşündüğünüzde, olup olmadığını kontrol etmiyor musunuz ? Velhasıl Ateistlerin bu söylemleri onların düşüncesini bir inanç olmaktan kurtarmıyor.

Ama içinde Tanrı geçen ve inanç olmaktan kurtulan bir söylem var. O da Apateistlerin söylemi. Yani Tanrının olması veya olmamasının umurlarında olmaması. Bu bir tavırdır. Tavır olmasını, Tanrıyla ilgili olumlu veya olumsuz hiçbir şey söylememeleri sağlıyor. Herhangi bir veri gelmediği için, o veri ile ilgili bir ispat da istenemez.

Dolayısı ile Apateizm tam olarak bir Tavırdır. Söylemleri yani ‘Tanrının varlığı ile ilgilenmemek’ kendileri ile ilgilidir. Bazı Ateistler kendilerini Apateist olarak göstermeye çalışıyorlar. Ama söylemleri Ateist söylemleri. Yani ispat gerektiren bir veri ortaya koyarak, inançlarını sergiliyorlar.

Sonuç olarak, ‘biliyorum’ diyebilmek için kesin bilgilere sahip olmak gerekir. Aksi halde ‘bilinmez’, ‘inanılır’. İnanmak hepimizin her gün yaptığı bir şeydir. Cahillik değildir.  Ve bir konuyla gerçekten ilgilenmeyen kişi, o konu hakkında olumlu veya olumsuz bir şey de söylemez.