Gelişen teknoloji, ciddi bir işsizlik ve bunun getireceği bir ekonomik kriz vaadediyor.
Gelecekte ihtiyaçlarımızı artık dükkanlardan değil, internetten alıyoruz. Ve bize teslimatı robotlar yapıyor. Bu bazı yerlerde başladı bile. Peki binlerce mağaza sahibi, çalışanları vs… ne olacak ? Ticaret sektöründe işimiz tehlikede. Ama üretimde de robotlar kullanılıyor. Hatta Japonya’da tamamen robotların hizmet ettiği bir otel bile var. Yani hizmet sektörü de tehlikede.
Devletler bu duruma kayıtsız kalamaz. Çünkü devlet insanlar için var. Robotlar ve yapay zekalar için değil. Bu yüzden devletler bazı müdahalelerde bulunmalı. Bunu yaparken de önce ilgilenmeleri gereken vatandaşları net olarak belirlemeliler. Çünkü kaç kişiyi nasıl istihdam edeceklerini, edemediklerine nasıl yardımcı olabileceklerini planlamak zorundalar.
Ayrıca bir ülkenin mevcut vatandaşları, devletlerinin önce kendilerine yardım etmesini bekleyeceklerdir. Zira onlar ve ataları o devletin bütçesini oluşturan vergileri vermişlerdir.
Bu durum da kaçınılmaz olarak ülkelerin korumacılık kapsamında sıkı göçmen politikaları uygulamalarını gerektirecek. Avrupa ve ABD bu tarz uygulamalara başladı bile. Çin’in bazı projeleri var. Yani ileride başka ülkelere yerleşmek ancak o ülkenin ihtiyaç duyduğu bir kişiysek mümkün olabilecek.
Sonuçta herkes kendi ülkesinin iyiliğini de, kötülüğünü de paylaşmak zorunda kalacak. Bu durum insanların ülke yönetimlerini çok dikkatli seçmelerini gerektiriyor. Yapılacak kötü bir seçim, batan bir ülkede perişan olmamıza yol açabilir. Bunun da örnekleri Suriye ve Venezuela’da görülmeye başladı.
FELSEFİ DÜŞÜNCELER - Aydın Rozental 