Siyasi ideolojiler sadece siyasete yön vermez. Bireylerin hayatlarına da etki ederler. Bir siyasi ideolojiyi savunan kişi bu ideoloji uygulandığında kendisini de etkileyeceğinin farkında olmalıdır.

Peki acaba savunduğumuz ideolojiler gerçekten bize uygun mu ? Yani biz savunduğumuz ideolojinin bize etkilerinden memnun kalacak mıyız ? Veya savunduğumuz ideolojide bireylere düşen görevleri ne kadar yapıyoruz ?

Mesela Liberalizm özgürlüğü savunur. Liberalizm’in iktidara gelmesi için mücadele eden biri eleştirilmeyi normal karşılamalıdır. Çünkü başkaları ifade özgürlüklerini kullanmaktadır. Eleştirilmeye tahammüllü olmayan biri Liberal de olamaz.

Liberteryenler minimum devleti savunur. Liberteryen bir iktidar sosyal yardımlarda falan bulunmaz. Peki büyük oranda sosyal yardımlarla geçinen bir insan Liberteryen olabilir mi ?

Bir fabrikatörün, devletin bütün üretim araçlarını devletleştirmesi gerektiğini savunan bir Komünist olması, kendi açısından ne kadar tutarlıdır ? Şimdi “olur mu öyle şey” diyebilirsiniz. Oldu !  Bunu yapan Komünist manifestonun yazarlarından, Marx’ın dostu ve sponsoru Engels’tir. Fabrikası ölene kadar onu geçindirdiği halde, onun fikri böyledir.

Kendisi bir birey olarak düşüncelerini yaymak, Marx’a yardım etmek ve geçinmek için fabrikasının gelirlerinden yararlanmıştır. Bir filozof olduğu ve devletleştirmeyi savunduğu halde, bireysel olarak geçinmenin başka bir yolunu bulamamıştır. Acaba fabrikasını devlete verip, kendisine maaş bağlanmasını teklif etmiş midir ?

Benim ideolojim Korumacılık. Ben devletin vatandaşlarını her açıdan koruması gerektiğini savunuyorum. Bu korumanın, Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisindeki ihtiyaçların en temelden yukarı doğru sırasına göre bir önceliğe göre olması gerekir. Yani önce insanların yaşayabilmesi sağlanmalı.

Önce temiz bir çevre, bol oksijen, içme suyu kaynakları ve yiyecekler…

Yani ben tutarlı olmak istiyorsam. Bir ormanın bir maden için feda edilmesine karşı olmalıyım. Önce çevre korunacak, sonra madenden insanın diğer ihtiyaçları karşılanacak. Tarlaya bina yapılmayacak.

Keza benim için sağlık, bir insanın ifade hürriyetinden önce gelir. Kimse ifadeleri ile benim sinirimi bozamaz. Gider dinlemek isteyene anlatır. Ben dinlemek zorunda değilim.

Velhasıl bir ideolojiyi savunuyorsak, önce o ideolojinin bireylere düşen görevlerinin farkında olmamız ve uygulamamız lazımdır. Aksi tutarsızlık ve hayal kırıklığıdır.