Zaman kendiliğinden bir standarta sahip değildir. Aylardan, saniyelere kadar zaman ile ilgili her şey insanların standartlaştırma çabasının bir sonucudur. Nitekim geçmişte yıllar ile ilgili farklı değerlendirmeler, farklı gün sayıları ile oluşan takvimlere sebep olmuştur.

Bugün kullandığımız miladi takvim, Dünya’nın Güneş etrafında dönüşünü baz alır ve bir yılı 365 gün 6 saat olarak belirler. Bu noktada Dünya güneşin etrafında 365 gün 6 saatte dönmez. Dünya’nın Güneşin etrafında döndüğü süre 365 gün 6 saate bölünmüştür. Yani insanların keyfiyetidir.
İnsanlar günün süresi için Dünya’nın kendi ekseni etrafında dönüşünü baz almış  ve 24 e bölerek 1 saati belirlemişlerdir. Böylece bir gece ve bir gündüzden oluşan güne sahip olmuşlardır. Oysa kutuplarda 6 ay gece , 6 ay gündüzdür. Yani orada isterlerse tamamen farklı bir gün tanımı mesela 18 saatten oluşan bir gün belirlenebilirdi. Çünkü Dünya’nın kendi ekseni etrafında dönüşünün kutuplarda ciddi bir farkı yok. Buna göre Dünya’nın Güneş etrafında döndüğü süre de 487 gün olarak belirlenebilirdi.

Veya yıl için farklı bir olay baz alınıp bir yıldaki gün sayısı farklı olarak belirlenebilir. Nitekim ileride insanlığın farklı gezegenlere yerleşmesi durumunda, o gezegenlerdeki baz olaylar farklı olacağı için belirlenecek zamanlar da farklı olacaktır. Mesela Mars Güneş’in çevresinde Dünya zamanı ile 687 günde dönmektedir. Böylece bir süre sonra insanlar yeni zaman standartlarına ihtiyaç duyacaklardır.

Keza günün 24 e bölünmesi tamamen bir keyfiyettir. İstenirse bir gün 12 saat ve bir saat 120 dakika’dan pekala oluşabilir.

Öte yandan gerek ay isim ve sıraları, gerek haftanın günleri, hatta bulunduğumuz yılın sayısal adı yine insanların belirlemiş olduğu ve ortak bir şekilde kabul edilmiş standartlara dayanır. Astronomik herhangi bir dayanağı yoktur. Mesela Ağustos ayına ismini veren Roma İmparatoru Agustus’tur.  Miladi tarih ise Hz. İsa’nın doğduğuna inanılan yılda başlatılır.

Hal böyle iken insanların keyfiyetlerine göre belirlemiş olduğu zamansal standartlar ile ilgili hurafelerin tümü dayanaksız veya farklı olaylara dayanmaktadır. Mesela belli bir günün kutsal kabul edilmesi, ancak Allah’ın İnsan standartlarını kabul ettiği varsayılarak gerçek sayılabilir. Çünkü bir haftanın 7 gün olmasını da, bugünün Salı, Pazar veya Çarşamba olmasını da insanlar ortak anlayışla kabul etmişler ve etmektedirler.